In reeks één was de spanning te snijden, Killian en Evan Prunier namen de eerste bocht voor hun rekening maar Vanluchene-Vd Bogaart namen over en vanaf dan was het wiel in wiel over deze snelle baan. Prummer-Schneider konden op drie de koplopers niet bij houden en verloren seconden. Voorin werd het beslecht in de laatste halve reeks, een sterke Vanluchene-vd Bogaart wisten als nog ruim 5 sec weg te rijden op de Prunier broers die twee worden voor Prummer-Schneider. De Cock-vd Wiel wisten binnen de punten te rijden met een 19de plek, Hendrickx-Kaethoven slaagde daar net niet in en werden 21ste. Ook uitvallers met oa de belgen Sanders-Vincent, Clohse-Vanhamel en Van Grembergen-Hoste.
In de tweede reeks namen Prummer-Schneider meteen het commando in handen, met Vanluchene–Van den Bogaart in hun spoor en de broers Lielbardis op plaats drie. Sanders–Vincent kwamen als achtste door na de openingsronde, terwijl de Prunier-broers pas als veertiende doorkwamen, net voor Hermans–Rietman op vijftien.
Voorin bleef het tempo bijzonder hoog. De Leferinks rukten knap op naar de derde plaats, met Wilkinson–Millard en Foden–Weinmann in hun zog. Na enkele ronden waren ook Killian en Evan Prunier sterk opgerukt naar plaats acht en zetten ze de jacht in op Weijers–Hoffmann.
In de vierde ronde volgde een belangrijke wissel aan de leiding: Vanluchene–Van den Bogaart namen over van Prummer–Schneider. Die laatsten kregen meteen druk van de Leferinks, terwijl ook Wilkinson–Millard aansluiting vonden. Intussen bleven de Pruniers indrukwekkend oprukken en verschenen ze al op de vierde plaats tegen het midden van de wedstrijd.
Sanders–Vincent wisten zich eveneens naar voren te werken en stootten door naar plaats zes, voor Lielbardis en Hermans–Rietman. Vooraan bleef het razend spannend, zeker toen de Pruniers hun opmars verderzetten en naar de derde plaats klommen ten koste van Wilkinson–Millard.
Ook verder in het veld viel er nog wat beweging te noteren: De Cock–Van der Wiel en Hendrickx–Kaethoven drongen door tot de top 20 met respectievelijk een 17de en 18de plaats, goed voor waardevolle WK-punten.
In de slotfase hielden Vanluchene–Van den Bogaart stand, al bleef de druk groot. Ze finishten uiteindelijk met een voorsprong van zes seconden op Prummer–Schneider, terwijl de Pruniers nog gevaarlijk dicht naderden maar genoegen moesten nemen met plaats drie.
De reeks kende ook heel wat uitvallers, waaronder Veldman–Lebreton, Tim en Sem Leferink, Clohse–Vanhamel en Peter–Zimmermann. Van Grembergen–Hoste kwamen zelfs niet meer aan de start.
Foto’s door Joyce Kleissen bekijk je HIERZO
Foto’s door Steffen Mayer vind je HIER
Uitslagen op de gekende rode knop
Reeks 1
Reeks 2
Dagtotaal
Stand na Kramolin