Er is de afgelopen dagen terecht heel wat aandacht besteed aan Brett Wilkinson en Brian Anthony tijdens het Australisch kampioenschap. De aanwezigheid van een GP-rijder van wereldklasse op Australische bodem was dan ook iets bijzonders. Maar minstens even belangrijk was de manier waarop de Australische teams de uitdaging aangingen en zich staande hielden tegenover dit internationale niveau. Foto door Karen Wedge
Volledig verslagje door Australian Sidecarcross Association klikt u op LEES MEER
En wat hebben ze dat fantastisch gedaan!
Crash & Brooko waren voortdurend vooraan te vinden en hielden de druk hoog, met een stevig tempo achter Brett. Ondanks enkele tegenslagen onderweg toonden ze enorm veel karakter, doorzettingsvermogen en strijdlust. Uiteindelijk mochten ze een mooie tweede plaats mee naar huis nemen! En laten we niet vergeten: Crash is ondertussen ook geen jonge springhaan meer! Toch bewijst hij nog steeds dat hij zich perfect kan meten met de besten.
Norm & Mert Saegy maakten eveneens een bijzonder sterke indruk gedurende het hele weekend. Met constante prestaties, veel controle en uitstekend rijwerk bewezen ze waarom dit een team is om in de gaten te houden. Hun verdiende derde plaats was dan ook een mooie beloning!
Shaun Buckley & James Wally eindigden weliswaar met een DNF, maar dat doet niets af aan hun prestaties. Tijdens de eerste manches zaten ze volop in de strijd en bewezen ze over voldoende snelheid te beschikken om competitief mee te draaien.
Ook Mark Launer & Aiden Wilksch maakten het hun tegenstanders niet gemakkelijk. Ze gingen volop de strijd aan en zorgden ervoor dat de concurrentie hard moest werken om hen voor te blijven.
Greg & Harvey Anthony waren eveneens betrokken bij de strijd en droegen bij aan een bijzonder competitief raceweekend.
En het waren niet alleen de gevechten vooraan die dit weekend zo bijzonder maakten. Ook verder in het deelnemersveld waren er prachtige duels, waaronder de onderlinge strijd tussen de Anthony-teams en de gevechten met Matt Lee & Adrian Rohrlach. Dat is precies wat zijspancross zo aantrekkelijk maakt: de duels, rivaliteiten en teams die elkaar tot het uiterste drijven!
Een bijzondere vermelding verdienen Lara Wedge & Tarja Morris, het enige damesteam dat vooral met plezier aan de start verscheen, maar toch ook mooi aansluiting wist te houden bij de achterste teams. Er gewoon staan, de uitdaging aangaan en volop deel uitmaken van de actie: daar draait het allemaal om!
Ook Brian Anthony verdient een speciale vermelding. Hij stapte op het laatste moment in bij een rijder van wereldklasse. Dat is allesbehalve een eenvoudige opdracht! Je aanpassen aan een compleet andere rijder, snelheid, rijstijl en ritme, met nauwelijks voorbereiding, vraagt enorm veel. Brian ging de uitdaging aan en maakte er iets moois van. Alle respect daarvoor!
Wat vooral opviel, was het hoge niveau van de wedstrijden over het volledige deelnemersveld. Dit waren geen teams die zomaar kwamen meerijden naast een GP-rijder van wereldklasse. Ze gingen vol in de aanval, daagden elkaar uit, hielden het tempo hoog en bewezen waartoe de Australische zijspancross in staat is.
Ondertussen kwamen er al verschillende reacties binnen van mensen die opmerkten hoe sterk de Australische teams in het grotere geheel presteerden. En dat is iets wat absoluut gevierd mag worden!
Brett en Brian boden iedereen een fantastische kans om zijspancross op wereldniveau van dichtbij te beleven, maar de Australische teams bewezen eveneens dat ze zich perfect staande kunnen houden.
Dit weekend draaide niet alleen om het zien rijden van een wereldtopper in Australië. Het ging vooral om het ontdekken van hoeveel talent, doorzettingsvermogen en competitieve spirit er hier op eigen bodem aanwezig is.
Respect voor ELK team dat aan de start verscheen! Voor verschillende teams waren dit misschien wel de sterkste wedstrijden die we hen ooit zagen rijden. Hopelijk is dit een voorbode van nog grotere prestaties voor de Australische zijspancross!